Աշխարհն ինծի համար ունեցեր է երկու բարձունք,  անոնց նայելով հիւսած եմ երազներս, անոնցմով դիտած եմ աշխարհը…

Ամէն առտու երբ արթննամ ու սենեակիս վարագոյրը բանամ

Սուրբ Յակոբի զոյգ գմբէթները զոյգ խաչերով կը նային ինծի…

Կը խաչակնքեմ… օրս կը սկսի…

Ուսանողական տարիներուս հայրենիքի մէջ,

Առաւօտուն երբ սենեակիս պատուհանը բանայի

Արարատի զոյգ գագաթները կ’ողջունէի,

Կը խաչակնքէի…. Օրս կը սկսէր…

 

Այս բարձունքներէն սաւառնած են երազներս եւ իրականացած Աստուծոյ կամքովը…

Print Friendly

Поделиться в соц. сетях

Share to Odnoklassniki
Share to LiveJournal
Share to Google Plus
Share to Google Buzz
Share to MyWorld